Brahma geleneksel olarak dört başlı, dört elli, dört yüzü olan ve dört tane kolu olan şeklinde tasvir edilir. Dört elinden birisinde "asa", birisinde "kitap", bir diğerinde ”aksamálá” (gözlerden yapılmış çelenk) denilen bir tespih vardır, bu tespihle evrenin zamanını takip eder. Brahma, elinde vedaları tutuyor olarak da tasvir edilmektedir.
Sembolleri ; Dört yüzü oluşu, Dört vedayı simgeler. Dört el ve dört kolu oluşu, dört yönü (doğu, batı, güney, kuzey) simgesidir. Tespih, yaratılış sürecinde kullanılan maddeleri simgeler. Kitap, bilginin sembolüdür. Altın, Brahma'nın altın yüzü onun kainatı yaratmada aktif olarak var olduğu inancını sembolize eder. Kuğu, merhameti ve anlayışı. Taç, üstün yetkisini. Lotus (Nilüfer), tabiat ve kainattaki bütün canlıların ve diğer varlıklarını temsil eder. Sakalı. (Siyah ya da beyaz sakalı) Brahma'nın bilgeliğini ve yaratılışın sonsuz döngüsünü simgeler. Vedalar, Brahma'nın dört çehresini, kafalarını ve kollarını simgeler.
Bineği ; Brahma'nın bineği váhana denilen hamsadır (Bir tür kaz olduğu düşünülen bir su kuşu).
Antik Hindistan'da kurulan ve bugün Müslümanlık ve Hristiyanlık'tan sonra dünyanın üçüncü sırada yer alan Hinduizm dini inancında "Brahman" (Brahmin ile karıştırılmamalıdır) Nihai Gerçeklik anlamına gelmektedir. Nihai evrensel prensip, Tanrı, evrensel töz gibi anlamlar için kullanılırr.
Upanişadlara (Hint dinleri ve kültür tarihi araştırmacıları ve yazarları) göre Brahman varlık ve yokluk ikiliğinin ötesindeki gerçekliğe işaret etmektedir. Ezeli ve ebedi prensibi temsil etmektedir.
BRAHMANİZM : Antik Hindistan'da M.Ö. 2000 öncesi Brahmanların kurduğu bir dini inanış türüdür.
Brahma'nın eşi Saraswati'dir.
Antik Hindular (Hindistan'lılar) tanrılarıyla bağlantı kurmak için eski , MS 6. yüzyılda büyük tapınaklar inşa etmişler ve tapınakları nerede ve nasıl inşa edileceğine dair kesin talimatlar yazmışlardır. Tapınaklara gelen insanlar çoğunlukla sessizce oturup meditasyon (dinlenme ve rahatlama tekniği) yaparlar. Tanrılarından istekte bulunur ve ritüellere katılırlar.
